Faxismoak baditu milaka aurpegi!

En las primeras horas del día 9 de mayo de 1945, horario de Moscú,  el Mariscal alemán Wilhemn Keitel presentó la capitulación definitiva al Mariscal soviético Georgi Zhúkov en el cuartel general del ejército soviético en Berlín, con esta rendición la Unión Soviética y los Aliados ganaban la guerra sobre la Alemania Nazi, este día es conocido en parte del territorio europeo como ‘Día de la Victoria’.  Solo cinco años después, el 9 de mayo de 1950 el ministro de asuntos exteriores francés Robert Schuman,  da nombre a una declaración por la que se propone  que la  entonces República Federal Alemana y Francia se sometan a una administración conjunta. Esta declaración configura la primera comunidad económica europea  cuyo aniversario comienza a ser celebrado a partir de 1985 en la Cumbre de Milán y es conocido como el ‘Día de Europa’.

La victoria sobre la Alemania Nazi no solo implicó la polarización del mundo y el inicio de la configuración de la hegemonía estadounidense frente a una Europa mermada, deshecha y traumatizada  por la guerra, si no la esperanza colectiva de haber hecho frente a una de las mayores amenazas que han asolado el mundo contemporáneo: El Fascismo. La izquierda estaba colmada de referentes que habían consumado victorias y su fortaleza era incuestionable y, además, el bloque socialista se configuraba como un paraguas que daba cobertura a multitud de procesos de liberación social y nacional. El hecho de que exactamente 5 años después de la guerra naciera el primer embrión de lo que hoy conocemos como la Unión Europea, más allá de una casualidad poética, es una intencionada maniobra para, por un lado, blindar los intereses de las burguesías y restaurar los procesos de acumulación capitalista afectados por la guerra y, por otro, garantizar los intereses de los EE.UU en la región frente a la influencia soviética. Detrás del plan Marshall y la configuración de la OTAN los EE.UU garantizaban apuntalar política, económica y militarmente el Anticomunismo, pero sin pasarse, ya que el capitalismo de Estado o Estado de Bienestar era el modelo que mejor garantizaba el consenso entre la clase trabajadora permitiendo apuntalar la hegemonía de las clases dominantes sin confrontar en exceso con un pueblo influido por el bloque del este.

Maiatzak‭ ‬1. ‭ ‬Langileon‭ ‬Europa eraikiz,‭ ‬apurtu kapitalaren‭ ‬Europa‭

"‬Parece que damos por hecho que estamos en la Unión Europea y parece que no hay vida fuera de la Unión Europea,‭ ‬y damos por hecho que la moneda es el euro y no puede haber otra porque fuera del euro está el caos.‭ ‬Nosotras decimos que el caos es ahora,‭ ‬la pobreza es ahora.‭»

Anna Gabriel‭ ‬i Sabaté

 

Flexiblizazioa,‭ ‬pentsioen murrizketak,‭ ‬lan erreproduktibo ez‭ ‬aitortua,‭ ‬zerbitzu publiko eta sozialen pribatizazioa,‭ ‬gizon eta emakumeen arteko soldata ezberdintasuna,‭ ‬lan baldintzen okertzea,‭ ‬lan osasunaren okertzea,‭ ‬heriotza...‭ ‬Hau da Europar Batasunaren‭ ‬menpe bizi garen langileon egoera orokortua.‭ ‬Gastu soziala distribuziorako‭ ‬azpeigiturak‭ ‬(AHT,‭ ‬superportuak...‭) ‬eraikitzeko erabiltzen duten bitartean‭; ‬etxe kaleratzeak,‭ ‬desnutrizio kasuak eta pobreziaren handitze orokortua ematen ari da gure langile auzoetan.‭

Bestalde,‭ ‬Europar Batasuneko Estatuak,‭ ‬beren‭ «‬segurtasun‭» ‬sistemak gogortzen‭ ‬jarriatzen dute,‭ ‬lege errepresiboak,‭ ‬barne eta kanpo ministeritzen partiden handitzeak,‭ ‬Schengen‭ ‬ eta PESCO bezelako akordioak,‭ ‬mugen itxiera...‭ ‬Haiek eragindako gatazka sozialei indarkeriaren bitartez erantzunteko prestatzen ari dira.‭

Notre-Dame-des-Landeseko ZADean, kapitalismoaren aurka, askatasunez burujabetza eraikitzen segituko dute.

Macron-en gobernuak joan den urtarrilean adierazi zuen legez, NDDLko ZADaren husteko operazioak hasi ziren duela astebete, apirilaren 9an. 2 500 militar, mota anitzetako armez, baita tankez eta helikopteroz horniturik, estatuak 'legez kanpoko' kontsideratzen duen gunera indarrez sartu ziren. Bertan, 300 bat pertsona bizi dira gaur egun, auzolanean eta autogestioan eraiki dituzten 90 bat bizitokitan.

Batzuk 'Grand Ouest' deituriko aireportuaren proiektuaren kontra hasi ziren lur haien okupatzen 2008an, beste batzuk berantago heldu ziren, baina ororen helburua bera izan da urte luzez: burujabetza helburu, estatu kapitalistaren lege eta logiketatik kanpo autogestioan bizitzea.

Egun, aireportu proiektua bertan behera gelditu bada ere, Estatuak 70. hamarkadatik goiti expropriatu eta suntsitu nahi izan dituen lurrak berreskuratu nahi ditu, berriz ere bere kontrolpean izateko. Eta horretarako, urte luzez lurraren babesaren alde egin dutenak kanporatu nahiean dabil.

Apirilaren 9an, astelehenez hasi eta ofizilaki ostegunean, apirilaren 12 gauean, bukatu den eraso militarrak, oraindik ere aurrera darrai. Kolpatuak eta eragindako sarraskiak anitz izan dira, eta izaten ari dira. Horregatik, bertako bizilagunek sustengua eskatzen dute: bai bertaratuz zein munduko edozein tokitik mobilizatuz.

Iaz, lehen aldikoz, Askapenak antolaturiko brigada bat NDDLko ZADean izan zen, Munduko herrien borroken etxea izatea helburu duen Ambazada erakitzeko auzolanean parte hartzen. Auzolana ez ezik, euskal herri langileak ZADeko bizi ereduarekiko eta borrokarekiko duen elkartasuna jorratu genuen.

Eraso honen aurrean, gaur ere, berdina egitea dagokigu. Horregatik ZADen izandako brigadistok, dei egiten dugu, lekuan leku ZADen sustenguz burutzen diren mobilizazioetan parte hartzeko eta NDDLeko ZADera joateko deia zabalduz.


Haiek suntsitu, guk eraiki!

Euskal Herrian, 2018ko apirilaren 18an

Siriaren kontrako eraso inperialistarik ez!

Gaur goizaldean AEBk, Erresuma Batua eta Frantziarekin batera, Siriako estatu burujabea erasotu dute arma kimikoak erabiltzearen aitzakipean. 2017an gertatu bezala, eraso imperialista larria izan da honako hau. Mendebaldetik Siriako herriak bizi duen gerra luzatzeko apostu garbia erakusten du ezbairik gabe, hala nola, herrialde hauek Sirian dituzten interes ekonomiko, energetiko eta geoestrategikoak, armen bidez eskuratzeko apostua garbia den bezala.

Kasu honetan, gure herria zapaltzen duen Frantziar estatua dago erasoa egin dutenen artean. Zentzu horretan, Euskal Herritik eraso hau irmoki salatzea dagokigu. Gure izenean ez dugulako inolako herriren burujabetza zalantzan jartzea onartuko. Ez dugu gure herria gerra imperialistetan sartzea onartuko.

Horregatik dei egiten diegu euskal internazionalistei nola eragile politiko, sindikal eta sozialei kalera atera eta siriako eraso berri hau salatzera. Adi mobilizazioei!


Eraso inperialistarik ez!
Siriako burujabetzaren alde, gora borroka internazionalista!

Munduko preso politikoak kalera!

2004a izan zen. Euskal Herrian buruturiko ekimen batean, munduko herri borrokalarietako kideekin elkarlanean, nazioarteko preso politikoen egun bezala izendatu zen apirilaren 17a. Elkartasun internazionalistaren adibide garbia izan zen orduko aldarrikapen hura ezbairik gabe. Gaur, mundu osoko hainbat txokotan milaka ohe hutsik dauden bitartean, milaka senide, lagun edo ezagunek hurbilekoren bat gatibu duten bitartean, oihu berbera entzungo da kale, plaza, eta basoetan: munduko preso politikoak kalera!

Orriak